Friedrich Nietzsche

De antichrist

 

Oorspronkelijke titel: Der Antichrist. Fluch auf das Christentum, 1889
Vertaling: Hawinkels, 1973
Uitgever: De Arbeiderspers
ISBN-10:
ISBN-13:

Reeks Synopsis. Ook als ISBN 90 295 3665 9 (1997, Nietzsche bibliotheek)

Flaptekst

Voor Nietzsche was het christendom de belangrijkste oorzaak van de ineenstorting van de klassieke beschaving en de voornaamste bevorderaar van geestelijke nivellering, kuddegeest, massificatie en decadentie. 'Deze eeuwige aanklacht tegen het christendom zal ik overal waar muren zijn op de muren schrijven - ik beschik over letters om zelfs blinden ziende te maken.' Tegenover het christelijke godsbegrip en alle ideologieën die daardoor beïnvloed zijn, plaatste Nietzsche zijn 'levensfilosofie'. Zich richtend tegen vrijwel alle slogans, gemeenplaatsen en accenten van zijn tijd - imperialisme, Deutschtum, pangermanisme, antisemitisme, Wagnerdweperij, filisterdom en censuur - proclameerde hij de 'leer' van de eeuwige wederkeer als bevestiging en aanvaarding van ons leven op aarde. Heruitgave van zijn werken in Duitsland, Frankrijk, Engeland, Amerika en Italië toont aan dat er een groeiende belangstelling bestaat voor deze 'filosoof met de hamer'. Misschien omdat zijn ideeën en theorieën zijn tijd ver vooruit waren en pas nu ingang kunnen vinden bij grotere groepen.

In de vertaling van Pé Hawinkels, waarborg voor kwaliteit, verscheen in de serie Privé-Domein de autobiografie Ecce Homo en in Synopsis De vrolijke wetenschap.

* Dat filosofie geen kille abstractie maar leven, lijden en offer voor de mensheid is, bewijzen leven en werk van Nietzsche. - Thomas Mann

* Zijn kritiek blijft nog steeds de krachtigste uitdaging tot_nadenken over de toekomst van de westerse cultuur. - Times Literary Supplement

flaptekst uitgave Nietzsche bibliotheek:
'De antichrist' behoort tot de geschriften die in 1888, in Nietzsches allerlaatste productieve periode, tot stand komen. Vuriger, furieuzer aanklacht tegen zijn tijdgenoten heeft hij niet geschreven. Aan de hand van een koelbloedige ontleding van de fundamenten waarop het christendom en het instituut Kerk berusten, wordt de decadentie van de moderne, Europese cultuur aangetoond. Nietzsche stelt het christelijk geloof aansprakelijk voor de ondergang van de antieke wereld en voor de decadentie in het algemeen, gefundeerd als het is op ressentiment, legenachtigheid, tegennatuurlijkheid en verachting van de seksualiteit. Nietzsche reserveerde zijn vernietigendste banblliksems voor deze 'nog altijd onovertroffen vorm van dodelijke vijandschap tegen de realiteit'.
Met de afronding in september 1888 van 'De antichrist', het eerste (en enige) boek van zijn voorgenomen project 'Herwaardering van alle waarden', brak Nietzsche naar zijn zeggen de geschiedenis in tweeën - voor hem, na hem - en begon een nieuwe tijdrekening, met 1888 als jaar één. Desondanks heeft het boek, onder meer door die paar bijna tedere zinsneden over de oorspronkelijke 'christelijke praktijk', vele lezers juist in hun geloof gesterkt.

 

 

email

contact

wie ben ik