Flaptekst

Waarom ]apan? Omdat het het land van het schrift is. Van alle landen waarmee de auteur kennis heeft kunnen maken is Japan het land waar hij een omgang met tekens heeft ontmoet die het meest in de buurt komt van zijn overtuigingen en dromen, of die, zo je wilt, het verste af staal van de tegenzin, de ergernis en de afwijzing die de Westerse heerschappij van de zin ('sémiocratie') bij hem heeft gewekt. Het Japanse teken is sterk: het hoort thuis in een bewonderenswaardig geheel van regels, ordening en vertoning, en wordt nooit ais natuurlijk of rationeel voorgesteld. Het Japanse teken is leeg: zijn betekenis verdwijnt; geen God, Waarheid of Moraal vormen de ondergrond van deze tekens. Ze heersen zonder tegenpartij. En bovendien tref je de superieure kwaIiteit van dit teken, de adel van zijn voorkomen en de erotische bekoring van zijn tekening overal aan, bij de onbelangrijkste en door ons gewoonlijk voor onbeduidend gehouden dingen en gedragin- gen. De plaats van het teken zal hier dus niet worden gezocht in het institutionele domein: van kunst, van folklore en zelfs van 'beschaving' (het feodale versus het technische Japan) zal geen sprake zijn. Er zal sprake zijn van de stad, het warenhuis, het toneel, de beleefdheid, de tuinen, het geweld; van enkele gebaren, enkele gerechten, enkele gedichten; en er zal sprake zijn van de gezichten, de ogen en de penselen die dit alles schrijven maar niet schilderen.
ROLAND BARTHES.

• Een verzameling aantekeningen bij een tekst die is zoekgeraakt - Anthony Mertens, De Groene Amsterdammer, 28-10-1987
• Empire of signs - Anatole Broyard, New York Times, 10-11-1982
• Sehnsucht nach dem ganz anderen Roland Barthes' L'Empire des signes - eine Japan-Reise? - Bettina Krüger, Parapluie,